‘Susanne’ – Copyright © 2025 Susanne Middelberg. All rights reserved
In maart 2025 heb ik mezelf gefotografeerd. Met deze portretten heb ik afgelopen maanden veel prijzen gewonnen. Als je werk instuurt voor een wedstrijd wordt je gevraagd om een verhaal over de foto te schrijven. Bij deze portretten heb ik dat niet gedaan. Ik kon het niet. Het verbaast mij dat ik desondanks de prijzen gewonnen heb.
Omdat deze portretten nu veel awards gewonnen hebben heb ik besloten om toch te gaan vertellen waar de foto over gaat. Dat om te vertellen dat een portret niet zomaar een foto van iemand is , maar dat ik zo een foto maak vanuit een reden. Het portret is de expressie van een verhaal of gevoel.
Deze portretten heb ik gemaakt toen ik een enorme angst, verdriet en verwarring voelde. Maar ik kon niet verklaren wat daaronder zat. Het gevoel was alleen totaal duidelijk en intens aanwezig.
Inmiddels begrijp ik wat er onder lag. bevatten kan ik het nog steeds niet.
Afgelopen acht jaar had ik een relatie met een hele bijzondere man, van wie ik verschrikkelijk veel gehouden heb, van wie ik nog steeds hou. En hij hield heel erg van mij. Dat dacht ik.
Het laatste jaar was moeilijk. Er gebeurden steeds meer dingen die ik niet begreep, wrede dingen die mij in verwarring brachten en mij bang maakten. Toen het steeds slechter met mij ging, zocht ik hulp bij een geneeskundige therapeute. Zij verwees mij naar het “Verdwenen Zelf”, een organisatie van therapeuten die gespecialiseerd zijn in Narcistische Mishandeling. Want zij had meerdere ex-partners van mijn partner in haar praktijk gehad met trauma symptomen en vergelijkbare verhalen over mijn partner. Ook ben ik met zijn voormalige vriendin gaan praten. Op die manier kwam ik erachter dat mijn partner een dubbelleven leefde. Hij heeft de laatste 9 maanden van onze relatie aan zijn hele omgeving verteld dat wij uit elkaar zouden zijn. Terwijl hij en ik samen waren en hij plannen met mij maakte dat ik mijn woning op zou zeggen om bij hem in zijn huis te komen wonen. En er kwamen nog veel meer leugens naar boven. Toen ik mijn toenmalige partner hiermee confronteerde bekende hij mij dat dit allemaal waar was. Sterker nog , hij vertelde mij dat dit een patroon van hem was , dat hij dat al zijn hele volwassen leven zo deed. Als een relatie moeilijk wordt, vertelt hij zijn omgeving dat de relatie voorbij is en dat hij weer op zoek naar een nieuw liefde is. Zijn partner daarentegen houdt hij in de relatie tot hij een nieuwe vrouw gevonden heeft. In deze tijd heeft hij twee parallele levens soms zelfs met drie of vier vrouwen tegelijkertijd. Als de nieuw relatie stevig genoeg geworden is om de oude liefde te verlaten verdwijnt hij uit het leven van zijn eerste vrouw zonder afscheid te nemen.
Vanaf het moment dat dit proces ingezet wordt begint hij zijn partner te isoleren van zijn omgeving. Ik zag onze vrienden niet meer. En hij begint te vertellen dat zin vrouw mentaal niet ok zou zijn , zodat als hij uiteindelijk definitief uit het leven van zijn partner verdwenen is, haar niemand meer gelooft als zij vertelt wat zich in de relatie afgespeeld heeft.
In een emotioneel gesprek vertelde mijn toenmalige partner dat hij dat met iedere relatie na zijn eerste vrouw gedaan heeft. Ook bekend hij mij dat hij mij jarenlang gecontroleerd heeft door in te spelen op mijn angsten en trauma’s . Hij zei dat hij mij zo goed kende dat hij precies wist wat hij tegen mij moest zeggen om mij in mijn diepste trauma’s te raken en mij doodsbang te maken. Ook wist hij precies wat hij moest doen om mij gerust te stellen en mij veilig te laten voelen. En hij paste het toe zoals het hem uitkwam om zijn doelen te bereiken.
Hij zei dat hij dit leven niet meer wil dat dit nu ophoudt omdat hij mij niet wil verliezen. Hij beloofde in therapie te gaan. Ik was opgelucht omdat hij toen eerlijk was. Ik geloofde hem en was vol vertrouwen en hoop. Een paar weken daarna heeft hij mij verlaten precies zoals hij het altijd gedaan heeft. Zonder afscheid te nemen. Zonder iets te zeggen of uit te leggen.
De portretten zijn gemaakt toen ik nog niets wist van zijn dubbelleven, van de manipulatie en leugens. De portretten zijn gemaakt in de periode dat mijn ex-partner aan onze vrienden begon te vertellen dat wij uit elkaar zouden zijn. Dat wist ik op dat moment nog niet. Maar ik voelde een afschuwelijke onbestemde angst en verdriet. En zonder te kunnen verklaren waarom moest ik die foto’s maken. Nu achteraf valt alles op zijn plek en begrijp ik wat ik toen alleen voelde, maar nog niet kon zien. Ik heb mijn partner nooit gekend. Ik heb acht jaar lang van een vreemde gehouden.